In de …
Rubrieken : Poezie
Dromend, keer ik me om,
me woelend in mijn wolkenachtige warmte.
Zal ik maar wakker worden?
Wat zal de dag mij vandaag brengen?
Mijn eerste waarnemingen
gaan door mijn gesloten ogen,
richting het gevoelig licht.
Oh, wat ben ik blij, dat ik weer
eens wakker mag worden, en mag
voelen, wat ik soms niet kan zien.
Het was onze eerste les bij de geboorte,
alles willen zien, wat we in
de moederschoot voelden.
En zo besluit ik om verder te zien
wat ik zonet in die andere wereld kon voelen.
Even snel uit het warme bed,
en ze snel open gooiend,
die geslotenheid, die gordijnen.
Gauw terug in mijn warme bed.
Zal ik al kijken?
Ik open mijn ogen, ben nog
wat onwennig, in deze lichtheid.
Ja, ik zie ze weer, het bewijs van
de alledaagse veranderende vormen.
Ze trekken als vrienden voorbij.
Weer geven ze me de indruk,
dat ik mijn droom kan
voortzetten.
Waarom ook niet.
Wat ik voel, wil ik zien.
Wat ik zie, wil ik voelen.
Alleen zo, wil ik mijn dag beginnen.
Ik zie, die zo mooie warme wolken.
Ik voel me … in de … wolken.
Wie wil dat niet.
Tags: lichtheid, moederschoot, nacht, vormen, vriend, wereld, zon
