Heeft U ook dat gevoel, dat de tijd van de vergankelijke overgang eraan komt? Ongetwijfeld zit een mens als ik aan het schrijfbureau, naar buiten uitkijkende over het nog groene, en me te voelen hoe het regenachtige er weer langdurig aankomt. De zomer voorbij, en me beseffende dat het weer over is voor 8 maanden. We stuiven af op de “blaadjes van de bomen”. Ik kijk terug op alle hitte, de meervoudig ontklede mensen, de diepe kloven in de kleigrond en de uitzichtloze innerlijke en uiterlijke bewateringen. Eigenlijk besef ik nu in mijn graag gewilde overgang naar een kwartaalmatige onvoorkombaarheid. Om nou af te stuiven op een weer matige depressie, vind ik wat overdreven. Ik beleef wat minder plezier met het naar buiten kijken, dus kijk ik maar wat meer naar binnen. En uiteindelijk besef ik me dan ook, dat ik via het naar buiten kijken, een wat helderder gevoel krijg met mijn innerlijke. Me beschermd voelen in huis. Knus. Een kopje chocolademelk, de hutspot en de donkere avonden. Een winterslaap in en voor ons zelf.

Enkele gerelateerde berichten

• Werk
• Dag lieve wereld