Dagboek van een Geest » besef

Lieve afstemming

Geestje — Sun, 08 Sep 1996 12:11:46 +0000

De toekomst in platenbon formaat
om op te hangen
om op een rustig moment
te zien zonder ogen, zonder lezen
gewoon te beseffen en je af te stemmen
op toen en nu

Vandaag een dag in je leven
niet meer terug
Een opengeklapt geheel
waarin het vooruitzicht
af valt te lezen van het verleden
Waarbij het verleden niet zit
in herinneringen
De toekomst niet zit in morgen
Zoek in het heden

Het moment van nu, is het moment straks
De gedachte, gemaakt vanuit je ziel
zal je de toekomst brengen
Vertrouw, geef, wees bereid, stem af
op al wat goed is
en het zal sneller komen
dan je je bewust bent

Tags: besef, leven, toekomst, verleden, zon

Enkele gerelateerde berichten

Liefde

Geestje — Tue, 31 Oct 1995 21:29:50 +0000

Lieve liefde
ik hou zoveel van je
Je geeft me zoveel vreugde
Aan wie heb ik dat toch te danken?

Misschien wel aan mezelf
Maar zeker ook aan anderen

Zo vaak, voel ik me gelukkig
en wil ik het delen
Ik leg het voor hun voeten
Maar ze zien het niet
Ze vragen me, hoe het moet

De formule ligt in mezelf
Kan ik het hun duidelijk maken?

Ik denk het wel
De intentie van mijn liefde
ligt in het spel der muziek
der goede gedachten

Het zijn gedachtetonen
die gehoord en gevoeld worden
Ze vermenigvuldigen zich
via het besef van geluk

Het besef van ‘wat ik wel heb’
en niet van ‘wat ik niet heb’

Lieve liefde
Omdat ik zo veel van je hou
kan ik niet meer zonder je
Maar ik heb er nu zoveel van
Dat ik het ook aan anderen zal geven

Ook al beantwoorden ze het anders
Dat maakt niet uit
De liefde bant het verkeerde vanzelf uit,
onder de voorwaarde
Dat we je blijven beseffen
en van je blijven houden
Dag lieve liefde

Tags: besef, gedachten, geluk, gelukkig, gevoel, liefde, vreugde, zon

Enkele gerelateerde berichten

Mijn vriend, vriendin

Geestje — Tue, 31 Oct 1995 21:14:00 +0000

Jou uitstraling maakt het mooi
Terwijl ik je zie
ben je er niet, en ben je er wel
Het is alsof je in onze geest zit

Het besef van
het samenzijn
het spel van de betrekkelijkheid
de eenzaamheid
het gebrek zonder jou
Het is de macht van de liefde

Ik mis je al, terwijl ik je nog heb
Mijn angst voor het verlies
spreekt blijkbaar sterker dan het hebben
Die angst maakt mijn liefde en begeerte groter
Een oergevoel voor overleven

Als ik dat een dag niet meer voel
is dat een teken
Dat alles maar normaal is
Dat onze toekomst uitgetekend staat
Dat we uniform zijn

Juist dan, is er gevaar
Het voelen van angst voor verlies
Laat ons juist alert blijven
en ons wederzijds respecteren

Samen door het leven
Met tegenspoed en geluk
om samen een
vriend en een vriendin te zijn

Tags: angst, besef, eenzaamheid, geest, geluk, gevoel, leven, liefde, toekomst, vriend, vriendin, zon

Enkele gerelateerde berichten

Komen of zijn

Geestje — Sun, 12 Mar 1995 15:40:58 +0000

Het komt niet op me af
Ik besef het
Voel het
Maar het komt niet

Een dag zal het komen
Onverwachts
Tot in het moment
Dat ik zeg
Het is er

Tags: besef

Enkele gerelateerde berichten

Mijn geluk

Geestje — Sun, 12 Mar 1995 14:29:41 +0000

Waar zit ik nu
Gemoedelijk te voelen
Hetgeen ik jaren geleden afsloot
Een gevoel, ik leef al jaren verder
Ik ben niet dood

Loslaten is zo moeilijk
Te vergeten, hetgeen ik zo van houd
Te doen verdwijnen, al die beelden
Die me zo vervolmaakten
Vergeleken met toen, is het dan nu koud?

Ik vergis me niet
Ik ben nu zeker gelukkig
Maar mijn verleden kan ik niet vergeten
Het is mijn diepste ziel
Die zegt dat ik ernaar terug wil
Toch moet ik beseffen
Dat het heden mijn geluk zal heten

Tags: besef, geluk, gevoel, loslaten, verleden, ziel

Enkele gerelateerde berichten

Dwalen

Geestje — Fri, 24 Feb 1995 19:25:16 +0000

Ergens, loop je, daar ver en diep in het bos
Ik ben je nu even kwijt
Je verloren in mijn gezamenlijkheid

We begonnen de dag zo goed
Naast elkaar zoals elke dag
Maar ergens gingen onze wegen uiteen

Ik heb nu alle tijd om erover na te denken
Donker over het schelpenpad
Dat je misschien wel gelijk had

Dat ik weer eens niet luisterde
Naar woorden
Die op tijd werden benoemd

Jou gedachten zullen niet anders zijn
Je zult me wel niet meer willen vinden
Misschien heb jij wel het meeste pijn

Je zult wel niet naar me komen
Ik wil je wel tegemoet gaan
Maar mijn trots ziet niet door deze bomen

Ik kan er niet tussen door, zo gauw
Mijn verdriet wil mijn eigen weg volgen
Kwam er maar een pad richting jou

Verder zal ik lopen
Afwachtend op wat licht
Een frisse bries kopen

Heel ver hoor ik mijn herinneringen
Van de mooie momenten samen met jou
Ze waaien me ineens tegemoet, ik hoor ze zingen

Het heeft geen zin
Ze omgeven me
Ik adem er diep in
Ze geven me weer lucht
En laten beseffen
Dat jij met de wind mee zal lopen, ik zucht

Ik zie je al aankomen
Wederzijdse spijt
In elkaars armen, tussen de bomen

Alles vergeven
Geleerd alweer
Dwalen mag maar even

Tags: besef, dwalen, gedachten, verdriet

Enkele gerelateerde berichten

Woorden

Geestje — Wed, 11 Jan 1995 20:05:14 +0000

Enkele woorden zijn voldoende. Er bestaan lange verhalen. Er bestaan korte verhalen. Woorden van bezinning diep in je eigen gevoel. Een “het voelt goed aan” met jezelf. Ik zie de vogels buiten vliegen op zoek naar brood, er ligt nog een pak sneeuw. En ik heb het gevoel, dat alles zo zal gaan lopen als het voorbestemd was te gaan lopen. Ik vertrouw op de wereld om mij heen. Vanuit mezelf kan ik het alleen leefbaar voor mezelf houden. En dit begint bij het geven van ‘de goede woorden’ op alles om mij heen. Als ik ergens last van heb, kan ik er voor gaan zorgen, dat ‘ik’ er geen last meer van heb. Dat begint dan bij een goede gedachte. Daarna zal ik het uitvoeren op mijn eigen manier. Ik zal gevolg geven aan mijn gedachten en ideeën. Weinig woorden in mijn gedachten zijn er maar nodig, om met mezelf en mijn omgeving vrede te vinden. De woorden die ik momenteel beschrijf, zullen later erg belangrijk voor me zijn. Dat weet ik. En ze zijn momenteel voldoende, om mijn momentele gevoel te omschrijven. Ik hou van de wereld en van mezelf. Ik mag zien, ruiken, horen, spreken, leren, en voelen op elk gebied alwaar ik dat wil. Wat zou ik nog meer willen. Wat zou ik nog meer kunnen, als ik me besef dat ik niets mee kan nemen in mijn dood, na dit kortstondige verblijf op aarde, behalve mijn kennis, ervaring, en goede daden. Goede woorden, goede daden, goede gedachten zullen overleven.

Tags: besef, leven, wereld

Enkele gerelateerde berichten

Besef, en je zult leven

Geestje — Tue, 08 Mar 1994 22:55:39 +0000

Het was lang geleden.
Hij was alleen.
Niet gehoord, wie was hij?
Hij was er wel,
maar tja, een klein wezentje,
tussen alle grootheden.

Later werd hij belangrijk.
Niet als leider, maar als lijder.
Zijn gevoel werd werelds.
Zo ook zijn hartstocht.
Hij hield van iedereen.
En iedereen hield van hem.

Hij was ermee geboren.
Om ermee te sterven.
Het gevoel het te weten,
wat anderen niet wilden weten.
Bovenstaande, is voor veel grootheden,
een levensweg geweest.

De mens als oppermacht, wil klein blijven.
Omwille van het bezitten.
En uiteindelijk, bezit je alleen,
hetgeen je ziet, als je je ogen sluit.
Het niets.
Alleen je gedachten,
kun je meenemen in het hiernamaals.

Momenten, zijn momenten.
Ze zijn er om je te laten voelen,
dat je er even bent.
En uiteindelijk ben,
je er niet meer.

Echter,
Houden van,
transporteert zich.
Tijd kent het niet.
Vorm kent het niet.
Het zit in je geest.
Het leeft voort in anderen.
Een onuitwisbaar bezit.
Besef dat je ergens van houdt,
en je zult het leven bezitten.

Tags: besef, geboren, leven, sterven

Enkele gerelateerde berichten

Je weet het

Geestje — Thu, 17 Feb 1994 11:13:35 +0000

Zeg niet, dat je het niet voelt,
zeg niet, dat je niet weet waarom.
Het zoeken naar de oude koeien,
hetgeen je al eens ervaren hebt.

Loop maar samen met je gevoelens terug,
naar het opnieuw voelen.

‘Ik berg dingen op, geef ze een plaats,
en als ik ze wil voelen, pak ik ze weer,
voel ik ze, en berg ze weer netjes op.’

Is dat werkelijk zo?
Kan ik dat met je meevoelen?

Nee, ik voel iets anders.
Ik voel een gevaar.
Je overziet een belangrijk detail,
een niet te onderschatten werkelijkheid.
Ik moet een deur dicht gaan doen,
terwijl ik alle deuren open wil houden voor je.
Door deze deur geef ik je ‘aangetekend’ dit schrijven.

Jaloezie, wraak, angst, bezit, drama …
Ze zijn afkeurenswaardig.
Ik ken ze allemaal van mezelf.
Ik kan ze omzetten, verplaatsen, onderdrukken en negeren.
Maar ik wil niet delen in slechtziendheid.
Ik wil helderheid.

Als je wilt, dat ik voor je ga,
mag je niet spelen met vuur.
Misschien ben ik anders,
het zij zo.
Daar pluk je ook weer je vruchten van.
Als je wilt dat je ook volgend jaar vruchten kan plukken,
zul je goed moeten beseffen,
dat je niet teveel water geeft aan ‘die struik’ die
je vorig jaar een slechte oogst gaf.

Plan je helderheid goed,
anders wordt het tegen je gebruikt,
en zul je twee slechte oogsten hebben.

Tags: angst, besef, gevaar, gevoel, gevoelens, negeren, schrijven, werk, werkelijkheid